Ostatnia Wieczerza Leonarda da Vinci – Il Cenacolo, czyli Cenacolo Vinciano – zajmuje całą ścianę szczytową refektarza klasztoru Santa Maria delle Grazie w Mediolanie. Leonardo namalował ją między około 1495 a 1498 rokiem dla swojego mecenasa Ludovica Sforzy, księcia Mediolanu, wybierając dramatyczny moment, gdy Chrystus mówi dwunastu apostołom, że jeden z nich Go zdradzi, i uwieczniając falę szoku, zaprzeczenia i niedowierzania, która rozchodzi się wzdłuż stołu. O wymiarach 460 na 880 centymetrów jest to jeden z najczęściej badanych i reprodukowanych obrazów w historii sztuki, a także powód, dla którego cały kościół i klasztor Santa Maria delle Grazie zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1980 roku.
Leonardo nie namalował go techniką prawdziwego fresku. Zamiast tego pracował temperą i olejem na suchej ścianie tynkowanej – metodą, która pozwalała mu powoli dopracowywać detale, ale okazała się katastrofalnie nietrwała: powierzchnia zaczęła się niszczyć jeszcze za jego życia. Stulecia wilgoci, nieudolnych przemalowań, żołnierzy napoleońskich oraz bomba z 1943 roku, która zniszczyła znaczną część dachu refektarza – wszystko to odcisnęło swoje piętno. Obraz przetrwał do dziś dzięki żmudnej renowacji przeprowadzonej w latach 1978–1999, która usunęła nawarstwione przemalowania i ustabilizowała to, co pozostało z ręki Leonarda. Aby chronić tę delikatną powierzchnię, refektarz jest obecnie zamkniętym, klimatyzowanym pomieszczeniem – i to właśnie ten fakt kształtuje każdą wizytę.
Ponieważ powietrze jest tak ściśle kontrolowane, muzeum wpuszcza tylko 40 osób co 15 minut, przechodzących przez filtrowane śluzy, a każda grupa ma dokładnie 15 minut przed obrazem, zanim wejdzie następna. Ten limit – kilkaset odwiedzających dziennie wobec popytu z całego świata – sprawia, że Cenacolo jest jednym z najtrudniejszych do zdobycia biletów we Włoszech. Bilety są udostępniane w blokach trzymiesięcznych oraz w cotygodniowych mikrodropach i rutynowo wyprzedają się w ciągu kilku godzin.
Każdy bilet jest imienny: wystawiany jest na pełne imię i nazwisko konkretnego odwiedzającego, a nazwiska nie można zmienić po zakupie biletu. W dniu wizyty należy przybyć do kasy muzeum co najmniej 30 minut przed swoją turą, okazać bilet wraz z dokumentem tożsamości ze zdjęciem osoby, na którą jest wystawiony, i go potwierdzić – dopiero wtedy można wejść. To właśnie dlatego nasza usługa działa w ten sposób: podajesz nam z góry imię i nazwisko każdego odwiedzającego, my rezerwujemy Twoje miejsce na liście oczekujących, a gdy tylko Twój termin zostanie otwarty, rezerwujemy bilet na to nazwisko, aby przeszedł kontrolę tożsamości przy bramie.
